Bouwtekening voor uw verbouwing in Huizen

Voor dakkapellen heeft Huizen concrete lokale welstandscriteria. Buiten de beschermde dorpsgezichten geldt voor een preventief beoordeelde dakkapel onder meer dat de onderzijde tussen 0,50 en 1,00 meter van de dakvoet ligt, de bovenzijde meer dan 0,50 meter onder de nok blijft en aan weerszijden meer dan 0,50 meter dakvlak resteert. De kozijnhoogte inclusief dakrand bedraagt maximaal 1,50 meter. De totale breedte mag hoogstens 50% van de dakvlakbreedte bedragen, met een maximum van 5,00 meter. Het ontwerp heeft volgens deze criteria een verzorgd plat dak. Bij meerdere dakkapellen binnen hetzelfde bouwblok is een regelmatige horizontale rangschikking uitgangspunt.

Beschermd dorpsgezicht

In de beschermde dorpsgezichten gelden afwijkende criteria. Een dakkapel wordt daar aan de Commissie Ruimtelijke Kwaliteit voorgelegd en moet ondergeschikt aan het dak blijven of vanuit de goot onderdeel van de gevelcompositie vormen. De onderzijde ligt tussen 0,50 en 1,00 meter van de dakvoet en de kozijnhoogte inclusief dakrand is maximaal 1,50 meter. De maximale breedte is hier niet gekoppeld aan 50% van het dakvlak, maar aan de breedtemaat van de gevelkozijnen. De gemeente geeft bovendien de voorkeur aan hout.

De kapvorm zelf is eveneens bepalend. Bij een mansardekap wordt de dakkapel in het onderste dakvlak geplaatst en op de knik aangesloten; op een wolfseind past volgens het lokale kader geen dakkapel. De opname omvat daarom het volledige dakvlak, inclusief dakvoet, nok, dakranden, kapvorm en aanwezige dakopeningen. Op de tekeningen leggen we de afstand tot dakvoet, nok en dakranden vast, samen met de hoogte, breedte, kozijnindeling en relatie met andere dakkapellen in het bouwblok.

Bij een bouwtekening voor een dakkapel wordt daarom eerst bepaald welk dakvlak en welk lokaal beoordelingsregime van toepassing zijn. Vervolgens worden bestaande en nieuwe gevelaanzichten en doorsneden zo uitgewerkt dat de positie van de dakkapel en het resterende dakvlak controleerbaar zijn.

Een dakopbouw verandert in Huizen niet alleen de bruikbare ruimte, maar ook het profiel van de woning. De gemeente noemt een dakopbouw als een ingreep waarvoor in bepaalde gevallen een omgevingsvergunning nodig is. De mogelijke bouwhoogte en vergroting van het bouwvolume volgen echter uit de regels die voor het specifieke perceel in het omgevingsplan gelden. Een bestaand voorbeeld in dezelfde straat betekent dus niet automatisch dat dezelfde opbouw op een andere woning is toegestaan.

Dakhuisjes bij seriematige woningbouw

De Welstandsnota 2012 kent daarnaast een specifiek Huizens type dakuitbreiding: het dakhuisje. Daarmee bedoelt de gemeente een kapje waarvan één dakvlak in het verlengde ligt van een bestaand dakvlak. Deze oplossing komt vooral voor bij seriematige woningbouw. Vergunde voorbeelden in een vergelijkbare situatie kunnen richting geven aan een nieuw plan.

Voor zo’n dakhuisje gelden buiten de beschermde dorpsgezichten concrete uitgangspunten. Het is bedoeld voor eenvoudige rijenwoningen met een lage zolder, waarbij de hoogte onder de nokgording minimaal 2,00 en maximaal 2,50 meter bedraagt. De kozijnhoogte is maximaal 0,90 meter, de onderkant van het kozijn ligt 1,00 meter boven de zoldervloer en aan weerszijden blijft minstens 1,00 meter tot het hart van de bouwmuur of eindgevel. In de beschermde dorpsgezichten beschouwt de gemeente een dakhuisje niet als passend bij de oudere bebouwing.

Bij een reguliere dakopbouw onderzoeken we naast de perceelgebonden mogelijkheden uit het omgevingsplan ook de massa, kap, gevelritmiek en samenhang met de architectonische eenheid in het Oude Dorp en andere bijzondere welstandsgebieden. Bij seriematige woningen onderzoeken we bovendien of bestaande vergunde opbouwen werkelijk vergelijkbaar zijn wat betreft woningtype, kap en positie in het bouwblok.

Voor de bouwtekening voor een dakopbouw leggen we de bestaande en nieuwe bouwhoogte, kapvorm, plattegronden en doorsneden vast. Ook de constructieve overdracht naar bestaande wanden, vloeren en fundering wordt vroeg in het ontwerp meegenomen en waar nodig met de constructeur afgestemd.

Bij een gevelwijziging in Huizen bepaalt de ligging van de woning hoeveel architectonische vrijheid er bestaat. In grote delen van de gemeente is de preventieve welstandsbeoordeling beperkt, maar langs oude linten, in het Oude Dorp, in centrumgebieden en langs belangrijke routes gelden gebiedscriteria. Een wijziging aan een voorgevel in zo’n gebied wordt daarom beoordeeld als onderdeel van de volledige gevelcompositie en niet alleen als vervanging van één raam of deur.

In de beschermde dorpsgezichten zijn historische gevels vaak sober maar zorgvuldig gedetailleerd. Houten vensters, metselwerk, gevelritme en de verhouding tussen gevelopeningen en gesloten gevelvlakken dragen daar bij aan het karakter. In de Piet Prinsstraat en Eerste Woningbouwstraat vraagt het beleid bijvoorbeeld om wijzigingen te laten aansluiten bij de stijl en ritmiek van de architectonische of stedenbouwkundige eenheid, waaronder doorgaande gootlijnen en herhaling in de gevelgeleding.

Bij monumenten wordt daarnaast gekeken naar de waarden die het gebouw zijn beschermde status geven. Het uitgangspunt is behoud van het karakter als samenhang tussen ontwerp, hoofdvorm, materiaal, uitvoering en details. Een kozijnwijziging kan daardoor ook bouwkundig detailonderzoek naar profilering, neggen, aansluitingen en materiaalgebruik noodzakelijk maken.

Een bouwtekening voor een gevelwijziging toont de bestaande en gewenste gevel in samenhang. We leggen gevelopeningen, maatvoering, kozijnindeling en relevante detaillering vast en stemmen de nieuwe situatie af op de architectuur van de woning en, waar van toepassing, het ensemble of de cultuurhistorische context.

Bij een interne verbouwing aan een reguliere woning in Huizen staan de bestaande indeling, constructieve opbouw en technische gevolgen van de wijziging centraal. Toch is de ligging relevant. Bij een monument kunnen ook interieuronderdelen onderdeel zijn van de beschermde waarden, zodat een ingreep die vanaf de straat niet zichtbaar is toch nader erfgoedonderzoek en een vergunning kan vragen.

Voor een reguliere woning begint het ontwerp met het onderscheid tussen dragende en niet-dragende onderdelen. Bij het samenvoegen van een keuken en woonkamer onderzoeken we bijvoorbeeld hoe wanden aansluiten op bovenliggende vloeren, balklagen of dakconstructies. Een grote doorbraak kan een ligger en kolommen noodzakelijk maken; een nieuw trapgat beïnvloedt de draagwerking van de vloer. De positie van deze ingrepen wordt daarom al in de ontwerptekeningen afgestemd op een constructief haalbare oplossing.

Ook veranderingen aan trappen, vloeren, gebruiksfuncties en ruimtelijke indeling kunnen gevolgen hebben voor eisen uit het Bbl, bijvoorbeeld voor veiligheid, daglicht, ventilatie en vluchtroutes. Welke technische onderdelen relevant zijn, volgt uit de concrete verbouwing. De gemeente benadrukt dat ook werkzaamheden waarvoor geen omgevingsvergunning nodig is aan de regels van het Bbl moeten voldoen.

Bij een bouwtekening voor een interne verbouwing leggen we de bestaande en gewenste plattegronden, doorbraken, sparingen, trapgaten en relevante doorsneden vast. Bouwtekening Studio brengt de bouwkundige en constructieve uitgangspunten in beeld en stemt deze waar nodig af met de constructeur, die de constructieve berekeningen verzorgt.